DSCF4861 Arbeitskopie 3 32 von 33

De woorden bloggen of vloggen klinken een beetje als volle yoghurt, of als een rondbuikige snoeper die teveel heeft gegeten en met zo’n doffe plof in een stoel zakt.Ik vraag me nog steeds af, of zoiets als, een Blog, een Vlog, een YouTube Chanel, een Nieuwsbrief, Lifestreams en Webinars, etc. niet puur een moderne vorm van egoïsme is, en een stukje narcisme. Hoor mij, zie mij, lees mij, koop mij, download mij, like mij, wordt vriendjes met mij, volg mij, enz.

Maar wat wil ik er nou eigenlijk mee? Ik ben geen haar beter… ik wil ook gehoord worden, nou ja sinds kort dan. Het heeft geen zak te maken met de liedjes die ik schrijf, of de noten die ik speel en waarom de noten in die volgorde in dat ritme op die plek staan, of de teksten waar ik mijn hoofd over breek, of de gitaarpartij waarvan ik in mijn hoofd van te voren al precies hoor hoe hij moet klinken, maar waarvan ik nog geen idee heb hoe ik dat in hemelsnaam op mijn gitaar moet gaan spelen en waarom ik altijd zo ingewikkeld doe als ik een nummer schrijf. Het liedje van 3 akkoorden moet nog geschreven worden, voor mij is dat de grootste uitdaging die er is!

Voordat ik ging optreden schreef ik nummers op een moment dat ‘het’ gebeurde. Een idee, of gewoon uit verveling een gitaar pakken, op de plee zitten en ineens krijg je een lapje tekst in je hoofd met een melodie, galm je tijdens de afwas iets en druk je gauw de opnameknop van je mobiel in, ah… een idee. Of in de auto een woord horen dat je denkt dat zocht ik nou voor dat liedje, auto aan de kant (nee geen mobiel achter het stuur) gewoon pen en papier in de tas.

Of als je lusteloos even de piano open doet en denkt, ik moet eigenlijk veel meer spelen zucht...en dan gaat één vinger over de toets, geluid, dan volgt er meer muzikale nieuwsgierigheid en voilà. Of de momenten wanneer alles in de soep loopt, het leven zwaar is en je voor je uit staart en geen idee meer hebt hoe je verder moet, dan… als laatste redmiddel is er een gitaar een geluid al is het maar één noot, dan begint het leven weer te stromen en soms komt ook daar weer iets moois uit voort. Al moet ik wel zeggen dat het goed is om het de volgende dag nog eens goed terug te luisteren, want soms merk ik dat iets waarover ik ’s avonds nog helemaal lyrisch was, de volgende dag ineens vreselijk klinkt. Maar goed dat berg ik dan maar op in het mapje: ‘nummers niet af’… want aan de andere kant hoor je dingen soms jaren later terug en dan denk je weer, ' och dat viel eigenlijk best mee'. 

Nu ik mezelf toch maar ‘muzikant’ ben gaan noemen, en ben gaan optreden, moet ik ineens gaan nadenken over websites bouwen, optredens genereren, social media bijhouden, popie jopie foto’s maken, gevonden worden op google (ik snap er geen hol van dus google moet mij maar zien te vinden ;-) en minstens elke maand een nummer volledig gemixt en gemastered uitbrengen, nog ff cubase leren en een eigen studio bouwen, de buma/stemra laten weten dat ik rechten heb en die vastleggen. En…oh ja…. dat was het….  muziek maken, en waarom? Omdat ik het leuk vind en het mooi en bijzonder is.

Maar voor nu? Een blog schrijven dus… zie je wel woorden uitbraken is geen probleem ik lul zo een heel A4-tje vol. Maar wat jullie als lezer daar aan hebben of ik als muzikant? Ik heb geen flauw idee… Jullie hebben er nu in ieder geval vast wel je buik vol van.

Laat reactieformulier zien
Top